Ορισμένες προσεγγίσεις για την ανάπτυξη προγραμμάτων θεραπευτικής εκπαίδευσης σε ιδιωτικά ιατρεία

Φυσικά και είναι δυνατό να αναπτύξει κανείς μια ποιοτική δραστηριότητα θεραπευτικής εκπαίδευσης σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, κάτω φυσικά από ορισμένες προϋποθέσεις.
Συνιστάται στον ιατρό να παρακολουθήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα σχετικά με τη θεραπευτική εκπαίδευση: σε πολλές χώρες έχουν δημιουργηθεί σεμινάρια ευαισθητοποίησης, ειδικές οργανώσεις,
πανεπιστημιακά προγράμματα, ακόμα και προγράμματα τηλεκπαίδευσης .

Στις μέρες μας, υπάρχουν ορισμένες νοσοκομειακές δομές που έχουν ως αντικείμενο την αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας μέσω της θεραπευτικής εκπαίδευσης (χάρτης σχολείων ατοπίας : Χαρτογράφηση των κέντρων) και με τις οποίες θα ήταν δυνατή και εποικοδομητική η ανταλλαγή απόψεων. Πρέπει, ωστόσο, να γίνει μια αναδιοργάνωση του ωραρίου του ιατρείου καθώς μία συνεδρία θεραπευτικής εκπαίδευσης διαρκεί από 30 έως 40 λεπτά. Οι επισκέψεις των ασθενών στο ιατρείο και οι έκτακτες περιπτώσεις πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα.

Διεξαγωγή

therapeutic education private practice

  • Ο ιατρός, κατά την πρώτη επίσκεψη του ασθενούς ή της οικογένειας που αντιμετωπίζει δυσκολίες με την αγωγή, παρουσιάζει την εκπαιδευτική διαδικασία, προσδιορίζο- ντας τους στόχους και τα στάδια που πρέπει να καλυ- φθούν. Μια εκτεταμένη αρχική συνάντηση μπορεί να αντι- κατασταθεί από περισσότερες μικρότερης διάρκειας εφόσον οργανωθούν.
  • Υψίστης σημασίας είναι και ο έλεγχος για την ύπαρξη κορτικοφοβίας.
  • Το εξατομικευμένο σχέδιο δράσης στο τέλος της συνάντη- σης ενσωματώνεται στο βιβλιάριο υγείας του ασθενούς και τον βοηθά να τηρήσει την θεραπευτική αγωγή.

  • Ορισμένες συναντήσεις μπορούν να εστιάσουν σε διαφο- ρετικά θέματα:
    - τα αίτια του εκζέματος και ό,τι αυτά συνεπάγονται στον σχεδιασμό της θεραπείας. Εργαλεία όπως το εκπαιδευτικό καβαλέτο διευκολύνουν την επεξήγηση των μηχανισμών της ασθένειας.
    - η επίδειξη της σωστής χρήσης της αγωγής είναι ένα πολύ σημαντικό στάδιο: Πότε πρέπει να εφαρμόζεται; Πώς πρέπει να εφαρμόζεται; Πού πρέπει να εφαρμόζεται; Σε πόση ποσότητα; Πότε πρέπει να διακοπεί η αγωγή; Πότε πρέπει να ξεκινήσει πάλι;

     

Η θεραπευτική εκπαίδευση παραμένει μία προσωπική και εθελοντική επένδυση τόσο από την πλευρά του ιατρού όσο και του ασθενούς. Στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει κάποια επιχορήγηση για τη ανάπτυξη προγραμμάτων θεραπευτικής εκπαίδευσης.

 

Σε κάθε περίπτωση, η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ποιοτική: εμπλουτίζει την ιατρική πράξη και συμβάλει στην βελτίωση των πρακτικών.
Η θεραπευτική εκπαίδευση είναι μια «εποικοδομητική διαδικασία» όσον αφορά την ικανοποίηση του ιατρού σχετικά με τις χρόνιες ασθένειες.