Określenie edukacji terapeutycznej

Według WHO edukacja terapeutyczna pacjenta ma na celu pomaganie pacjentom w zdobyciu lub zachowaniu kompetencji, których potrzebują, by jak najlepiej organizować swoje życie z chorobą chroniczną (www.has-sante.fr).

 Co to jest edukacja terape utyczna?

Edukacja terapeutyczna ma na celu poprawę opieki nad pacjentem, pozwalając mu na niezależność, nabywanie i zachowywanie umiejętności, które pozwolą mu lepiej żyć ze swoją chorobą. Leczenie atopowego zapalenia skóry polegające głównie na miejscowym leczeniu zmian, w zależności od ich wielkości oraz natężenia, wymaga nabycia pewnych umiejętności i wiedzy przez chorych i ich otoczenie. Jednakże wiele niepowodzeń terapeutycznych znajduje swoją przyczynę w obawie przed niektórymi sposobami leczenia (np. fobia sterydowa) lub w uprzedzeniach (np. szukanie winy w mleku). Bardziej niż surowej informacji pacjent i jego rodzina oczekują czasu potrzebnego do opisania swoich trudności, swoich przekonań, swojej wiedzy i obaw. Edukacja terapeutyczna jest odpowiedzią na to oczekiwanie.

Edukacja Terapeutyczna Pacjenta [ETP] jest realizowana w większości przez multidyscyplinarny zespół (konsultacja indywidualna lub zajęcia grupowe).

 

Edukacja terapeutyczna pacjenta wykazała swoją skuteczność w wielu chorobach chronicznych (astma, cukrzyca, choroby układu krążenia, atopowe zapalenie skóry).

Jest ona elementem dynamiki jakości objęcia leczeniem pacjentów i pozwala motywować ekipy wokół projektu wieloprofesjonalnego.

Wiele czynników spowodowało pojawienie się edukacji terapeutycznej pacjenta (ETP)

  • wzrastająca ilość pacjentów dotkniętych chorobami chronicznymi w krajach rozwiniętych
  • strategia zabiegów właściwych dla chorób chroniczych, różniących się od chorób intensywnych (celem nie jest szybkie wyzdrowienie, lecz utrzymanie zadawalającego i długotrwałego stanu zdrowia unikając komplikacji choroby i polepszając jakość życia)
  • ogólnie słabe przestrzeganie zaleceń leczenia w trakcie chorób chronicznych
  • wola osobistego zaangażowania pacjentów w wyborze strategii terapeutycznych i zajmowaniu się ich chorobą
  • wola zaangażowania członków ekipy medycznej, będącej często w trudności wobec choroby chronicznejPDF iconinstrukcje-dotyczace-etp-pl.pdf

ETP w dermatologii


Liczne choroby chroniczne o dużej reperkusji na jakość życia objawiają się zmianami na skórze (atopowe zapalenia skóry, łuszczyce, genodermatozy, zapalenie skóry dłoni, itd...).
Ich wpływ na postrzeganie siebie i na jakość życia pacjentów dotkniętych nimi jest uznany.
Choroby te wymagają męczących i powtarzających się zabiegów miejscowych wymagających od pacjenta i jego otoczenia specyficznych kompetencji oraz zaangażowania psychologicznego i materialnego.
Aby pomóc ekipom medycznym we wprowadzeniu ETP, jest więc niezbędne zaproponowanie przewodnika specyficznego dla chorób dermatologicznych.